แปลกมาก วันนี้ออกไปนั่งกินกาแฟ

ในเวลาที่หลายๆคนเค้านอนกัน แต่เราตื่นแล้ว..

ทุกวันความคิดต่างๆเพื่องานและอะไรๆต่างๆนาๆมันจะพรุ่งพล่านออกมา

เราจะยิ้มให้กับตัวเองเมื่อคิดอะไรได้และจะลงมือทำ

อย่างไม่เคยเหน็ดเหนื่อย ทำงานหนัก นอนน้อย แต่คิดมาก

อะไรคือเรา เราเองยังไม่เข้าใจตัวเอง...????


++++


อิฐ คือคนที่เอาจริงเอาจังมากมาย แต่บุคลิกไม่น่าเชื่อถือ และดูไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่

อิฐ คืิอคนที่มุ่งมั่นที่สุดโดยไม่ต้องให้ใครมาบังคับ เพราะไม่ชอบคนบังคับ

อิฐ คือคนที่จริงใจกับทุกๆคนมากที่สุด แต่คนกลับถูกมองในแง่ร้ายเสมอๆ

อิฐ คืออะไรๆที่ทำเพื่อคนอื่นก่อนตัวเองเสมอๆ จนบางทีลืมนึกถึงความรู้สึกของตัวเอง

อิฐ คือคนที่คิดว่าตัวเองสำคัญกับเพื่อนๆ และต้องทำทุกอย่างเพื่อเพื่อนๆเสมอโดยทั้งที่เค้ารู้และไม่รู้

อิฐ คือคนที่ไม่ชอบบอกความรู้สึกจริงๆของตัวเองให้ใครฟัง จึงหาคนที่จะเข้าใจยากอยากให้เขาเข้าใจเอง

อิฐ คือคนที่ใช้ชีวิต เก้าสิบเปอร์เซนต์ เพื่อคนอื่น อีก สิบเปอร์เซนต์ เพื่อตัวเอง

อิฐ คือคนที่รักทุกๆคนที่อยู่รอบกายเสมอๆเพราะเค้าคัดแล้วว่าจะให้ใครบ้างมาอยู่ไกล้เค้า

อิฐ คือคนที่สมถะง่ายๆ แต่ดูผิวเผินแปลกประหลาดเหมือนติดหรู หุหุ ที่จริงก็แค่แตกต่างไม่มีอะไรหรูเลย

อิฐ คือคนที่พยายามจะสนุกและสนุกมากเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่ในอกปั่นป่วนเต็มไปด้วยเรื่องราวสารพัดทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

อิฐ คืออยากเห็นแก่ตัวบ้าง แต่ก็กลัวคนไม่รัก

อิฐ คือเป็นคนที่โดดเดี่ยว ยากที่ใครๆจะเข้าใจ อยากให้คนเข้าใจแต่ไม่รู้จะทำไง

อิฐ คือคนที่ทุ่มเท ทุ่มเ และทุ่มเท กับทุกๆสิ่งที่เลือกทำโดยไม่สนเหตุผลและผลที่จะได้รับ และไม่เกี่ยงใคร

อิฐ คือคนที่วีนไม่เป็น แต่ต่อไปไม่แน่เพราะมันสะสมมานาน


++++


ผ่าน เวาลามายาวนานมากแล้วกับชีวิต เปลี่ยนแปลงสถานะความเป็นอยู่เหมือนได้เกิดใหม่มาแล้วเป็น 10 ครั้ง ในชาติเดียว ล้มลุกคลุกคลานสู้มันมาทุกรูปแบบของชีวิต อดทนอดกลั้นต่อสิ่งที่กระทบกระเทือนต่างๆที่ถาถมเข้ามาเป็นระยะไม่ขาดสาย อดีตที่เจ็บปวดและล้มเหลว ความพยายามที่ไม่มีใครมองเห็นเปลือกในที่แท้จริงเห็นแต่เปลือกนอกของความ สำเร็จ ปัจจุบันที่เหมือนจะมีความสุขแต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่


++++


อิฐ ก้อนนี้ถูกปั้นแต่งตัวตนขึ้นมาจากความเจ็บปวด ความทุกทรมานจากหลากหลายเหตุการณ์หลากหลายบุคคลที่ผ่านเข้ามาในชีวิต สภาพแวดล้อมที่กดดัน อายุที่ไม่ใช่แค่ตัวเลขอีกต่อไป แต่ก็เตือนตัวเองเสมอในเรื่องนี้ จนเกิดพลังมากมายมหาศาลผลักดันตัวเองอยู่ตลอดเวลา หาอะไรทำอยู่ตลอดเวลา ฝันอะไรไปเรื่อย นอนน้อย ตื่นเช้า ทำงานตลอด เพื่อให้ลืมอะไรหลายๆอย่างที่อธิบายไม่ได้ ทั้งในอดีตที่แสนหวานและร้าวราน ความผิดพลาด ความล้มเหลว หรือคกระทั้งความสุขที่ถาวรที่เราเคยทิ้งมันไปเองและอาจไม่มีวันได้รับความ สุขแบบนั้นอีกเลยทั้งชีวิต รวมถึงปัจจุบันที่แสนจะทรมานรายวัน ความฝันที่ไม่รู้จะไปหยุดลงนะปลายฟ้าหรือแค่ปลายจมูกเราเอง และอนาคตที่เราเองยังมองว่าเลือนลาง

++++

ตอนนี้ ทุกอย่าง ทุกการกระทำได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า(หรือยัง).. เราไม่ต้องคิดมาก มันสำเร็จแล้ว.. เราไม่ต้องทำอะไรอีกมากมายเหมือนแต่ก่อน(ไม่หรอกทำเหมือนเดิมแต่หลอกตัวเอง ไปงั๊นแหละ) เราเป็นคนสำคัญในสังคมไปแล้ว(ของใครเหรอ) ฝันเป็นจริงแต่ผลของมันยังไม่รู้ รู้สึกเปรมปิติเต็มอก ล้นใจ

++++

แต่ ทำไม...??? วันนี้เราไปนั่งอยู่ที่ๆเรานั่งทุกๆวันในตอนเช้า น้ำตามันไหลมาจากไหน มันไหลมาเพื่อจะบอกอะไรเรา หรือมาเตือนอะไรเรา มันเป็นน้ำตาของความยินดีที่เราทำสำเร็จหรือเป็นน้ำตาที่อดกลั้นมานานจนต้องไหลออกมาเอง รู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมาทันที รู้สึกเหมือนหนาวกว่าที่เคยเป็น กลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า อะไร..?? ไม่เข้าใจ มันคืออดีต ปัจจุบัน หรืออนาคตกันแน่ที่ทำให้เรารู้สึกแบบนี้ กลัววันพรุ่งนี้จัง กลัวเราเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม ตอนนี้กลัวทุกอย่างไปหมดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต

นี่หรือที่เค้าเรียกว่า "ยิ่งสูงยิ่งหนาว" ยิ่งรู้สึกกลัวไปหมดทุกอย่าง

อะไรหรือใครหละคือคำตอบของทุกคำถามทั้งหมด อดีต >> ปัจจุบัน >> หรืออนาคต ...


+++++++


^^ ช่างอ่อนแอตรงข้ามกับชื่อตัวเองซะจริง... ^^

อิฐ ร้องนำ CHaRM ... ^O^